Önemli olan nedir?

Büyükannem müthiş bir insandı. Zamanında bana nasıl Monopoly oynanacağını öğretmişti.
Oyunun adının "edinmek" olduğunu anlamıştı. Biriktirebildiği her şeyi biriktirir ve nihayetinde oyun tahtasının hakimi olurdu. Ardından bana hep aynı şeyi söylerdi. Bana bakar ve şöyle söylerdi:
''Bir gün bu oyunu oynamayı öğreneceksin.''
Bir yaz, neredeyse her gün, her saat Monopoly oynadım, ve o yaz oyunu oynamayı tam anlamıyla öğrendim. Anlamıştım ki kazanmanın tek yolu "edinmeye" olan koşulsuz bağlılıktı. Anlamıştım ki para ve mevkiler sizin skorunuzu artırmaya yarıyordu. O yazın sonunda artık büyükannemden daha acımasızdım. Eğer oyunu kazanmam gerekiyorsa, kuralların etrafından dolanmaya hazırdım…
O yılın sonbaharında büyükannemle oturduk ve oynadık. Sahip olduğu her şeyi elinden aldım.
Onu, son parasını verip mutlak yenilgi ile ayrılırken izledim. Ama büyükannemin bana öğreteceği bir şey daha vardı. Bana dedi ki:
''Elindekilerin tamamı şimdi kutuya geri döndü. Bütün o evler ve oteller. Bütün demiryolları ve kamu şirketleri... Bütün o gayrimenkuller ve o harikulade paralar... Hepsi kutuya döndü. Zaten hiçbiri gerçekte senin değildi. Bir süreliğine olayın büyüsüne kapıldın. Ama sen oyunun başına oturmadan çok önce de buradaydılar, ve sen gittikten sonra da burada olacaklar.. Oyuncular gelir, geçer. Evler ve arabalar, unvanlar ve kıyafetler, hatta vücudun bile.''
Gerçek şu ki, elde ettiğim, tükettiğim, biriktirdiğim her şey gün gelip kutuya geri dönecek ve ben her şeyimi kaybedeceğim.
Nihai terfinizi aldığınız zaman, nihai alışverişinizi yaptığınız zaman, mükemmel evinizi satın aldığınız zaman, birikim yapıp maddi güvencenizi sağladığınız zaman, ve "başarı" merdivenlerinin basamaklarına tırmanıp gelebileceğiniz en yüksek noktaya geldiğinizde heyecanınız da kaybolur. Kaybolacaktır!
Peki ya sonra ne olacak? Yolun sonunu görebilmek için daha ne kadar çaba sarf etmek zorundasınız? Eminim hiçbir zaman onların yeterli olmayacağını anlıyorsunuzdur.
Öyleyse kendinize şu soruyu sormak zorundasınız:
"Önemli olan nedir?"


Not: Hikaye Zeitgeist belgeselinden alıntıdır.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aborjin Öğretisi

"Tüm insanlar bu dünyayı sadece ziyaret eden ruhlardır. Tüm ruhlar daima yaşayan varlıklardır. Öteki insanlarla tüm karşılaşmalar deneyimdirler ve tüm deneyimler sonsuza dek sürecek bağlantılardır. Gerçek insanlar her deneyimin çemberini kapatır. Eğer yüreğinde başka insanlara karşı kötü duygularla yürüyüp gidersen ve bu çember kapanmamışsa, bu yaşamının başka anlarında yinelenecektir. Bir kez değil, dersini alana dek defalarca acı çekersin. İncelemek, öğrenmek ve olanlardan ders alarak bilgelik kazanmak iyidir. Minnet duymak, kutsamak ve huzur içinde yürüyüp gitmek iyidir." (Aborjin Öğretisi - Bir Çift Yürek - Marlo Morgan)
Devamı

Her Şey Enerjidir

"Her şey enerjidir ve her şey yalnızca bundan ibarettir. Sahip olmayı istediğiniz gerçekliğin frekansına uyumlandığınızda, bu gerçekliği yaşamaktan başka bir şey gelmez elinizden. Başka yolu yoktur. Bu bir felsefe değil, bu bir fiziktir." Albert Einstein
Devamı

Teslimiyet

"İrade yolunda yöntemler vardır, 112 yöntem. Teslimiyet yolunda, teslimiyetin kendisi yöntemdir. Başka yöntem yoktur, bunu unutma. Hiçbir yöntem teslimiyetçi değildir. Bir şey yapabilirsin; teknik oradadır, o zaman yap onu.Teslimiyet yolunda sen artık yoksun, bu yüzden hiçbir şey yapamazsın. Nihai olanı, son olanı yapmışsındır; teslim olmuşsundur. Teslimiyet yolunda tek yöntem teslimiyettir. 112 yöntemin tamamı irade gerektirir. Çaban önemlidir, temeldir, gereklidir. Teslimiyet yolunda tek bir şeye gerek vardır: Teslimiyet. Bu 112 yöntemde teslimiyete dair hiçbir şey yoktur. Şiva teslimiyete dair neden hiçbir şey söylemez? Devi’nin kendisi Şiva’ya herhangi bir yöntemle erişmedi. Basitçe teslim oldu. Eğer ulaştıysa neden Şiva'ya soruyor? Devi teslimiyet yolundan geldi, yöntem hakkında hiçbir şey bilmiyor. Kendisi aşk aracılığıyla geldi, aşk kendine dönüktür, aşkın başka bir şeye ihtiyacı yoktur. Aşk aracılığıyla geldiği için bu yüzden teknikler, yöntemler hakkında hiç bir ...
Devamı

Karar Vermenin Bilgeliği

Köyün birinde bir yaşlı adam varmış. Çok fakirmiş ama Kral bile onu kıskanırmış. Öyle dillere destan bir beyaz atı varmış ki, Kral bu at için ihtiyara büyük bir servet teklif etmiş ama adam satmaya yanaşmamış. “Bu at, sadece bir at değil benim için; bir dost. insan dostunu satar mı?” demiş. Bir sabah kalkmışlar ki, at yok. Köylü ihtiyarın başına toplanmış: “Seni ihtiyar bunak, bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi. Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın. Şimdi ne paran var, ne de atın” demişler. İhtiyar: “Karar vermek için acele etmeyin” demiş. “Sadece at kayıp” deyin, “Çünkü gerçek bu. Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiğiniz karar. Atımın kaybolması, bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı? Bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir başlangıç. Arkasının nasıl geleceğini kimse bilemez.” Köylüler ihtiyara kahkahalarla gülmüşler. Aradan 15 gün geçmiş ve at bir gece ansızın dönmüş. Meğer çalınmamış, dağlara gitmiş. Dönerken de, vadideki 12...
Devamı